Wielkanoc

Wielkanoc

          czyli śniadanie z obiadem

          za jednym zasiadaniem

                                            Święcone sporo pochłaniało czasu

                                           niemało panie miały ambarasu

                                           z tem by się babki dobrze im udały,

                                           w miarę podrosły, zakalca nie miały.

                                           By były drożdże w porę dostarczone,

                                           Mięsiwa kruche i nie przypalone.

                                           Jak wyjdą torty, mazurki, baukuchy,

                                           Pierogi, sery, jajka i szpekkuchy.

                                                                               [ Adam Habdanik

                                                                                 Wielkanoc na Litwie, Wilno 1929]

„W niedziele rano można było zasiąść do wielkanocnego śniadania. Stół zasłano śnieżnobiałym obrusem. Od tego tła cudnie odbijały się brązy wędlin i pieczywa, pstre mozaiki pisanek i głęboka zieleń bukszpanu czy modrookiego barwinka, które zdobiły wszystko: zwój kiełbasy, nos pieczonego  prosięcia, szynkę, nadziewany wątróbką brzuszek kapłona, kawałki korzeni chrzanu, baranki z masła, biało lukrowaną babę z rodzynkami, strucle z serem, kołacze z orzechami i paskę - wielkanocny pszenny chleb. Na ozdobnym talerzyku leżały pokrojone w ćwiartki jajka ze święconki. We wszystkich domach śniadanie rozpoczynano od dzielenia się poświęconym jajkiem, częstowania się nawzajem tym niezwykłym produktem, który zawiera w sobie zaklęte życie.”

                                                                                                                                   Ewa  Ferenc „Polskie tradycje świąteczne”

MK