Siła rzeczy.

Roma Ligocka podąża śladami Babci do Nicei. To tu zastaje ją pandemia, która uruchamia w jej pamięci traumatyczne wspomnienia. Przez rok życia w samotności pisze pamiętnik, rekonstruując życie swojej rodziny sprzed wojny. Autorka odtwarza barwne żydowskie obyczaje i święta, ale też zwyczajną codzienność. Roma Ligocka chce w ten sposób ocalić „przedwojenny świat " od zapomnienia. Najważniejsze to  tytułowa "siła rzeczy", przedmioty, najczęściej niedoceniane, będące cichymi towarzyszami codzienności.
Jednak nie należy za mocno przywiązywać się do nich, co wyraźnie wybrzmiewa w "Sile rzeczy". Nic na tym świecie nie jest nam dane na zawsze. Ani rzeczy, ani ludzie, ani życie, o które nieustannie drżymy, dlatego trzeba czerpać radość z codzienności.

JS